venres, 22 de setembro de 2017

O 30 de setembro remata a IX Edición da Copa Balbina


Recordade que a finais deste mes, o sábado día 30 de setembro, remata a IX edición da Copa Balbina de embarcacións tradicionais a vela.

A Copa está en xogo, a clasificación moi apretada. Quén gañara este ano ???????

mércores, 6 de setembro de 2017

Ruta de sendeirismo costeiro. Sada-Lorbé


luns, 14 de agosto de 2017

Regata de embarcacións tradicionais de Ares

Un ano máis, e non faltamos ningún dende o 2009, fomos á Regata de embarcacións tradicionais de Ares, Memorial José Antonio Zárate.

Nesta edición, foron 3 os barcos da flota patexeira que se achegaron ata Ares, o Canouro, a Rabuda e A Desexada.


Moito vento na regata, que causou algún que outro susto, como o que levou o amigo Rogelio no seu María Xesús. Afortunádamente so foi iso, un susto e unha molladura


. Pero Rogelio non perdeu o sorriso.


 Aquí, a tripulación do Canouro recollendo o seu premio.



Trala asistencia a Ares, a clasificación da IX Copa Balbina queda como sigue:


BARCO PUNTOS
CANOURO 72
A DESEXADA 59
ALBATROS 54
RABUDA 49
ABUR 36
TREBÓN 29
BOAVENTURA 27
LELIADOURA 27
A FEITUCA 23
O CAPRICHO 20
ARXIL 20
HALINA A MERACHA 10
ARREDEMO 9
OSORIO 5
MARÍA XESÚS 5

luns, 7 de agosto de 2017

3ª Proba da Copa Balbina - Gran Premio de Embarcacións Tradicionais de Perbes

Outro ano máis, e xa van 4, os amigos  do Clube Marítimo de Perbes organizaron o seu Gran Premio de Embarcacións Tradicionais de Perbes.

E coma sempre, alá nos fomos Os Patexeiros con 5 barcos.

Saímos de Sada sobre a 1 e media da tarde, o Canouro, a Leliadoura, a Rabuda e A Desexada con vento forte predominante do Nordés pero rolando constantemente, tanto, que en só 50 metros que nos separaban chegando ó primeiro polígono de bateas por Carnoedo, O Canouro e A Desexada levábamos rumbos totalmente distintos e os dous barcos en ceñida.

A Leliadoura, seguíanos como podía, con bastantes problemas, pero José Manuel e Dolores sempre controlando.

A Rabuda daba a impresión de que daba volta, pois non conseguía sair da bocana do porto de Sada.

Sobre as 3 e media da tarde empezábamos a arribar ó porto de Perbes.

Despóis de ser recibidos como se merece pola buguina de Dani fomos xantar todos xuntos. 

Halina A Meracha chegaría pola tarde xusto para a regata pero non sairía por viren demasiado cansos de pelear co vento.

O resumo da regata vola facemos da man dos amigos de Perbes que fixeron unha crónica estupenda. Ahí vai:

"Boa regata a vivida hoxe nas augas de Perbes. 

O día amenceu anubado e parecía que non quería sair o sol. ó final quedóuse unha tarde estupenda e un vento bastante cambiante que fixo que os navegantes estiveran moi atentos ós roles e cambios de intensidade.

Douse a primeira saída cun vendo duns 14 nós. 

Moi boa a saída do Canouro de Sada, seguido de Albatros de Perbes. A continuación saeu o Trebón de Redes e pouco despóis saeu a Rabuda e A Desexada de Sada. 

Á primeira boia chegou Albatros, seguido do Trebón e Rabuda.

Despóis de dúas voltas pasando polo triángulo formado por tres boias, a clasificación foi a seguinte:
A Albatros non perdería a posición e chegou primeir, seguida de cerca polo Trebón. 
A Desexada remontou ata chegar en terceira posición. En cuarta posición chegou o Canouro e quinta foi a Rabuda.

A Leliadoura, Halina a Meracha e Abur non chegaron a tomar a saída.

Á chegada de todos os navegantes, inicióuse o procedemento de saída da segunda manga, na que o Trebón saeu moi rápido seguido da Rabuda, Albatros, Canouro e Desexada.



Na primeira boia chegarían Albatros, Trebón, Rabuda, Canouro e Desexada.

Cambiarían un pouco as posicións despóis dunha dura loita contra o vento, que subiría ata uns 22 nós e poñía ós patróns en algún que outro problemiña.


A primeira posición foi de novo para a dorna local Albatros, seguida tamén polo Trebón en segunda, e esta vez o Canouro en terceira posición. Cuarta quedou a Rabuda e quinta A Desexada.


Despóis de sumar as dúas mangas, a clasificiación foi a seguinte:

1- Albatros con 16 puntos.

2- Trebón con 14 puntos.
3- Canouro con 11 puntos.
4- Desexada con 10 puntos.
5- Rabuda con 9 puntos.
Abur, Leiladoura e Halina a Meracha ; DNS.


Despóis da proba entregáronse os trofeos ós tres primeiros clasificados, agasaiáronse camisetas a todos os navegantes e fíxose un sorteo de roupa da marca SLAM.

Temos que dar as grazas a todos os navegantes por vir de diferentes portos e compartir unhas horas de navegación con nós.

Tamén queremos pedir disculpas á embarcación Abur que non pudo tomar a saída debido ó pouco calado na boia de Barlovento. Este ano, debido ó vento, decidimos achegar un pouco as boias a terra para evitar que o vento fora excesibo para as embarcacións máis pequenas.

Faltaron moitas embarcacións que tiñan previsto navegar en Perbes, pero bueno, tomamos nota e esperamos velos o ano que vén. Moitas grazas a todos"




Despóis de tomar os pinchos, fabulosos que nos poñen sempre, e tomar unhas cantas cervexiñas, voltamos co solpor poñendo proa a Sada.


Agora o vento daríanos por popa e chegaríamos en media hora, entrando no porto de Sada xa de noite.
video


A clasificación xeral da Copa Balbina, despóis desta regata queda como sigue:




CLASIFICACIÓN XERAL
BARCO PUNTOS TRAS DESCARTES
CANOURO 67
A DESEXADA 54
ALBATROS 49
RABUDA 44
ABUR 31
BOAVENTURA 27
LELIADOURA 27
TREBÓN 24
A FEITUCA 23
O CAPRICHO 20
ARXIL 15
HALINA A MERACHA 10
ARREDEMO 9
ALIVANTA 5



Para a semán, o día 12 iremos a Ares.

Por "O Palmeirán" e Clube Marítimo de Perbes

domingo, 6 de agosto de 2017

Resumo da 2ª Regata da IX Copa Balbina - Sada

O día empezou cedo. Lucas “O presi”, Palmeirán “O Palmeirán”, e Pablo “O Feituco”, dábanse cita en Sada para arbolar A Desexada co seu novo pau.

Lucas e Palmeirán estiveron primeiro en Lorbé con labores de enxeñería loxística. Había que transportar o mastro nun remolque, e o pao sobresalía en forma de ariete… Difícil solución.

Con hora e media, de tradicional retraso, sobre o horario previsto, o mastro chegou a Sada. Unha mente traballa ben, duas xuntas bueno, tres… son un debate da Nación…

Con ese consenso os tres enxeñeiros decidiron en que lugar poñer os motóns, e resto de cabullería.

Contra todo pronostico, a cousa foi ben. Preparábase así A Desexada tras o seu accidente na Xuntanza Patexeira onde rompera o mastro.

O vento no mar iba crecendo a cada minuto que pasaba.

Sobre as catro da tarde comenzaron a chegar as diferentes tripulacións das embarcacións que iban participar nesta regata da Copa Balbina.

O Feituco, tamén coñecido por ser nomeado por Palmeiran como “Morán o prudente!”, decidía que A Feituca ese día non sairía a navegar. O vento con máis de 12 nós sostidos e rachas que superaban os 20 sobrepasaba o seu límite según o seu patrón.

Sete barcos se deron cita en Sada:  A Desexada, O Canouro, A Leiladoura, A Rabuda, O Capricho e a Albatros.

As condicións realmente extremas para este tipo de embarcacións fixo que outras embarcacións de outros portos decidirán non asistir a regata. Feito que aplaudimos, porque o primero é a seguridade das tripulacións, e o segundo a integridade deste tipo de barcos. Mellor quedar na casa un día, que para sempre no fondo do mar.

A tripulación da Desexada combinábase nesta regata coa da Feituca. Por elección popular O Feituco patroneaba, mentres O Palmeirán, e Pepe, alias “Pepelu”, facían labores de proel, contrapeso… e de contrabaixo non.. porque non había….

A primeira decisión tomada polo patrón foi a de rizar a cangrexa… Descisión que non se tomou debido a un motin a bordo… Os proeles mandaban mais que o patrón… eiqui os refráns non valen…

Os barcos poñían proa ó campo de regata.

Sairían as embarcacións dende o porto rumbo a Gandarío debido á compoñente Sur do vento.

Todos iban probándose en tan extremas condicións… No mar non había borreguillos… había un manto branco que por momentos parecía a festa da espuma do extinto “Os Condes”.

Nestas condicións, A Rabuda e O Capricho decidían voltar a porto. Non estaba o corpo para sustos- Ben feito!

A Leiladoura loitaba cun vento que a superaba e quedou pola zona para ver a regata protexida en augas máis tranquilas próximas á  Praia de Sada.

Pola súa banda, cada tripulación probaba a súa nave e Canouro e Albatros rizaban as súas velas. Pola contra a Desexada iba a todo trapo demostrando o chula que é…

O seu patrón quixo probar a trasluchada, xa que nunha das boias terían que facela si ou sí. Dixo; “imos facelo despaciño. Nese intre que viraban, unha racha golpeóunos facendo orzar o barco ata límites que todos os que estaban a bordo recordaron aquello que dicía o capitán Jack Sparrow “Abaixo é arriba, e arriba é abaixo”.

Por sorte recuperóuse o control. Os corazons… ainda tardarían bastante tempo en voltar ó seu sitio… Palmeirán declarou “Nunca na miña vida pasei tanto medo”, Pepelu pola súa parte non falaba, aferrábase á borda e se ataba ó mastro. O patrón quitáballe importancia sin decatarse que o atragamento que sufría se debía a un ascenso incontrolado das súas gónadas ó seu pescozo… Así todos chegarían ó consenso de que rizar a vela non era tan mala idea.

E deste xeito chegamos ó inicio da primera manga.

Só tres barcos a iniciaban, Desexada, Canouro e Albatros.

O Canouro saliu como un filispín. A xente de Perbes na Albatros non se creían a pesadilla que vivian; aparecía un barco no Arco Ártabro que lles estaba poñendo a súa popa fora do seu alcance.

 Cunhas viradas que producían unhas orzadas máis típicas da Volvo Ocean Race que da Copa Balbina, os tres barcos percorrían a toda velocidade o campo de regata. Bueno, sexamos sinceros, A Desexada virar, o que se dí virar… o tiña moi complicado. Un patrón ainda non asentado á nova configuración vélica (si, xa o sei… algo hai que decir… non se pode admitir que faiaba máis ca unha escopeta de feira) e uns proeles que precisaban de catro mans para manexar un só foque… as aproadas eran constantes.

Transcurriu así a primeira manga. O Canouro amosando uns colmillos moi afilados, unha Albatros incrédula ante a súa impotencia ó non poder alcanzados, e unha tripulación da Desexada que entre as risas que se íban botando, e o forte vento, chegarían con moita calma á meta na tercera posición.

Normalmente o transcurso entre a primera manga e a segunda é o tempo de espera de chegar a última embarcación. Pero como nos gusta innovar, O Canouro desapareceu do horizonte e a Albatros entendeu que aquelo iria só a unha manga e baixaba velas e poñia rumbo á rampa. Non sabemos si o que querían realmente era tomar xa a cerveza e os ágapes de final de regata e olvidar o pesadelo que estaban a vivir.

A confusión era plena. Os tripulantes da Desexada falaban polo VHF co xuiz de regata. Éste lles indicaba que en cinco minutos iniciaría o procedemento. E todos os que escoitaron aquelo perderon a respiración… “Dixo o procedemento administrativo?” . Se imaxinaron que os de Facenda podían aparecer en calqueira momento. Todos temos moi presente o que lle fixeron a Ronaldo… Dende eiquí todo o noso apoio a…...... Facenda… A por él “Que, Facenda somos todos…!!!”,  bueno,  menos a Infanta…

Sigamos na regata. Antes escribíamos sete barcos, non foi un erro porque entre mangas aparecéu “Halina a Meracha”, patroneada polo señor Aguado. Levaban catro horas loitando ca fortísima surada. Chegaba a Sada para reunirse por fin á flota patexeira tras casi ano e medio de recuperación.

Dende eiquí felicitacións pola recuperación e pola mestría demostrada na navegación. Así o entenderon a tripulación da Desexada que foi a recibila como se merece. Cruzábanse ambas embarcacións a toda velocidade e os “Desexados” amosaban as suas posadeiras ó natural…

Tempo despóis, casi media hora despóis, o Canouro facía acto de presencia no campo de regatas. Íbase a iniciar a segunda manga por fin. Pero a Albatros permanecía fondeada en Sada. Avisóuse pola radio e entrou en campo.

Algo debeu pasar neste tempo porque A Desexada saía en segunda posición cara a primeira boia. Modificaron o montaxe do foque e parecía que a regata íba a ser diferente. Conscentes das súas dificultades ó tempo de virar e os seus continuos aproamentos, decidiron facer algo diferente.

Mentres O Canouro avanzaba pegado Á costa de Sada, a Albatros íba rumbo a  Gandarío, e polo medio como un polo sin cabeza, a sorpresa da segunda manga. O patrón da Desexada ordeaba facer borda… pero no lado contrario, pretendía orzar o barco ó máximo posible para aprobeitar toda a superficie vélica e aumentar eses centímetros de barco que crece en contacto ca auga cando vai orzado. Como nin unha gaivota que ia de paseo pola borda lle facía caso él mesmo tomou a decisión e tiróuse como un desesperado á borda contraria. Ó embarcar auga en cantidades industriais, e sobre todo polos gritos que máis recordaban ós últimos momentos do Titanic, que a mariños afeitos a estas artimañas… recuperaba a horizontalidade para evitar motíns.

Chegaron á primera boia e a táctica da Albatros a puxo na primeira posición ,seguida moi de cerca pola Desexada.

 A Albatros descolgábase lixeiramente da loita.

 Na segunda boia era onde se producía a trasluchada… e os desexados a agardaban con total seguridade (uns rezaban, outros escribían notas para as súas familias, e o patrón convencido do que facía tiraba da caña ás súas costas pechando os ollos). O resultado foi unha trasluchada de manual. Vítores, abrazos e un: “señores, seriedade, por favor, estamos nunha regata!!!!”

Albatros distaba cen metros da proa e o Canouro outros cen pola popa.

Na baixada a meta, a Desexada comenzou a recuperar terreo moi rápido, tanto, que por un momento, bueno no… non esaxeremos… lles recortaban a distancia moi rapiudo pero non o suficiente.

O Canouro, que na primera manga fora intratable, agora vía impotente as popas de dúas naves que non estaban a tiro dos seus cañóns.

Foto finish, na entrada en meta. Pero fagamos moviola… a un minuto atrás… blinilinlinlin…
A Desexada avanza máis rápido que a Albatros e acorta distancias. A meta está á vista, e o proel da Albatros lanza unha pregunta ó aire. “É a unha volta ou a dúas?”. Eiquí hai que darlle dous diplomas ó señor Palmeirán que informou de que era a unha volta. Diploma de Cabaleiro. O segundo diploma e de Gili… Ó enemigo… nin auga. A tripulación doaAlbatros comprendiu o erro cometido. Ó pensar que estaban na primeira volta avanzaban de empopada total e A desexada o facia metendo pola amura de popa, co que iba moito máis rápido.

Ó poder pechar o rumbo a Albatros meteu o vento pola amura e mantivo o posto grazas á xenerosidade de Palmeirán.. Dende eiquí… Grazas Palmeirán… Grazas… (léase a ironía…)

Rematada a regata os barcos participantes foron ós seus fondeos. Como sempre nos reunimos arredor da cervexa, a empanada aromatizada na sentina da Halina, patacas fritas e demáis ágapes.
Pero sobre todo de boa xente, non só dos socios dos patexeiros, si non da xente que é nosa, porque sempre nos acompaña en todo o que facemos e sempre podemos contar ca súa axuda, Pepe e Brais, a xente de Perbes, e outros moitos que se achegaron á regata. A todos eles moitas grazas, e recordarlles que temos unha cita o próximo sábado en Perbes.

A clasificación da regata.

Clasificación xeral despóis de disputadas dúas regatas e asistir ás Concentracións de Redes e á Xuntanza Patexeira.

CLASIFICACIÓN XERAL
BARCO PUNTOS TRAS DESCARTES
CANOURO 51
A DESEXADA 39
RABUDA 30
ALBATROS 28
BOAVENTURA 27
ABUR 26
A FEITUCA 23
LELIADOURA 22
O CAPRICHO 20
ARXIL 15
ARREDEMO 9
HALINA A MERACHA 5
TREBÓN 5
ALIVANTA 5




mércores, 26 de xullo de 2017

Segunda regata da IX Copa Balbina


mércores, 12 de xullo de 2017

V Xuntanza Patexeira de Embarcacións Tradicionais

Esta fin de semán en Sada, levaremos adiante a nosa V Xuntanza de Embarcacións Tradicionais.
Contaremos coa colaboración da Concellería de Cultura do Concello de Sada, Marina Sada e o CNRS.



Éste é o programa da V Xuntanza:


Todos os barcos que teñan pensado asistir, por favor que nos avisen por mail a patexeiros@hotmail.com ou ben a traveso do noso facebook e nos comuniquen a eslora do barco para terlles un sitio no pantalán de Marina Sada, colaborador do evento.

E para empezar a abrir boca, o venres estaremos na presentación do novo libro de Xurxo Lobato, Vento nas velas, na Casa do Concello de Sada, o venres 14 ás 20:30 horas.


Acudide !!!!

Palmeirán

luns, 10 de xullo de 2017

Regata Porto de Redes 2017



Sobre as once da mañá, as duas tripulacións de A Desexada e do Canouro dábanse cita na rampa de Sada (lugar habitual de fondeo da flota patexeira).


Como somos xente de costumes, costumes que convertimos en tradicións, e non hai que perdelas, ás doce comenzaban a chegar á cita os tripulantes.

 No Canouro Pepe e Jaime e na Desexada, unha nova tripulación formada polo Feituco e familia, Lidia e os dous cativos, Noa e Xoel.


A xornada presentabase coma un dez para practicar a navegación. Un vento constante, o mar prácticamente un prato, pero non de sopa.. se non dos modernos, totalmente plano. O único inconvinte era a compoñente Norte, e ese era o rumbo que debíamos tomar.

Saíron as dúas naves a bo ritmo, pero con rumbo inconstante. Contínuas viradas que facían a navegación tan fermosa como improductiva.

Pouco avanzaban e casi corenta e cinco minutos despois ainda estaban a sobrepasar o porto de Sada.

Como somos mariñeiros de pro, sabíamos que o mellor rumbo era achegarse todo o posible ó polígono bateeiro de Carnoedo para así intentar un través que nos levara directos á boca de entrada da Ria de Pontedeume.

Non foi boa idea.

A Desexada iba seguida polo Canouro (todo hai que decilo, o Canouro navegaba perseguindo á Desexada como o pai que ve evolucionar ó seu fillo na bicicleta e non se alonxa por medo a que perda o equilibrio ou os dentes…)

A desexada entrou no polígono de bateas co vento de cara e pouco espazo para as manobras. O resultado foi perder moito mar gañado e verse obrigada a cruzar a ría para recuperar o perdido.

O canouro entendeu que xa eran grandiños e virou antes. Ainda así a navegación resultaba moi agradable, o sol brilaba e o vento xogaba a rolar sempre, para desesperación do Feituco, contra a dirección que decidía o patrón.


Foron catro horas de navegación ata que as dúas embarcacións se atopaban entrando na boca da ría de Pontedeume. Eran as catro da tarde e a regata comenzaba teóricamente as cinco.

A Desexada decidiu baixar vela e arrincar o motor. Había urxencias, unha chegar a tempo á regata, e a máis importante… xa non se atopaba no medio da ría, onde un ten a privacidade necesaría para facer certas necesidades físicas.

Media hora despóis a Desexada chegaba a Redes, mentres os mestres, Pepe e Jaime, seguían loitando contra o vento.

En Redes, a tripulación da Desexada falou co barqueiro da regata e pedíu amarre e que os levaran a terra.


Debido, imos a ser bos…, a un malentendido, ó final a Desexada tiña que ir a atracar ó porto tras máis de media hora de espera. Este feito, fixo que a súa participación na regata non pudiera ser posible. ¡Disfrutouse da regata a golpe de Estrela Galicia nas terrazas do porto.


O Canouro participaba na regata con dous tripulantes máis que esperaban en Redes, o socio Ángel Guisano e unha amiga patexeira de Santiago, obtendo un “PON AQUÍ EL PUESTO!” moi merecido.


O vento empezou a crecer e o Feituco, decidiu voltar para Sada, dado que a predicción eran ventos moi fortes cara a ultima hora da tarde-noite.

Alí, diante do mirador de Redes, demostraron do que unha boa racha pode facerlle a unha embarcación. Ó izar o foque, unha racha viraba o barco e o atravesaba ensinando a quilla ó respetable!


Recuperado o control, e digámolo tamén, a respiración, puxeron rumbo a Sada cun vento bastante forte de empopada.

Apunte para aprender: Se volveu co trapo enteiro, foque e cangrexa.

Nestes casos o millor e aproar o barco e, ou baixar a cangrexa ou polo menos rizala. O barco corre o mesmo, e a navegación faise moito mais levadeira e relaxada.

A Navegación foi rápida nun mar que co vento animóuse e estivo zarandeando á nova tripulación durante corenta minutos ata chegar ó porto.

Jaime e Pepe disfrutaron da hospitalidade da xente de Redes, onde tra-la regata, invitaron ás tripulacións a cear e beber un pouco para quentar o corpo cara a volta.

Xa ben entrada a noite, o Canouro poñia rumbo a Sada, navegando á luz da Lúa… Segúramente houbo verbas románticas nesa singladura… pero esa xa e outra historia…

by O Feituco.

 Fotos de (Ángel Guisano, Jaime e Feituco)
A miña foto
Asociacion cultural en defensa da conservación do patrimonio marítimo, o litoral e a cultura mariñeira. Contacta con nós no CORREO: patexeiros@hotmail.com ou ben no noso FORO: http://patexeiros.foroactivo.com