sábado 22 novembro 2014

Fin de semá atarefado.

O venres, Jaime e Pepe reflotaron a Leliadoura, que se enchera de auga polas fortes choivas e foi ó fondo. Ese mesmo venres pola tarde levámola para Lorbé, para darlle uns retoques de cara á vindeira tempada.


Ó chegar a Lorbé lavámola un pouco, pero xa se facía de noite e non se vía nada. Achicámola e tapámola cunha lona.

Atopamos polizóns a bordo, que Pablo, na súa condición de ecoloxista, foi devolver ó mar, prometéndolle que cando fora grande non o ceibaría tan alégremente.


Tamén varamos a Balbina. Varada anual para facer traballos de mantemento, e a ver se dunha vez conseguimos facerlle a caseta e poñela a navegar.

Esta mañán tocóulle limpeza. 




Chove moito.

Enfúndome nunha roupa de augas, e escollo a ferramenta axeitada. Tiña onde elexir.


Empezo a  rascar o casco. Ésto non é un barco.....é unha batea!!!!!.


Máis de 200 kilos de mexilón tiña na obra viva. Dudei se levalos á depuradora e sacar uns cartos.... Dou fé que algúns eran de bo tamaño.


Aumenta a choiva.

Estou empapado. Si, levo roupa de augas, o problema é que estou sudando como se estivera no trópico.

Despóis de hora e media de tumba que dalle ca raspeta deixéina totalmente limpa de mexillón agás unha pequena zona á que non podo acceder ben, Que se meta algún contorsionista, que eu xa vou vello para iso..!!!!!!


Facía falla darlle unha pasada coa hidrolimpadora para deixala ben limpiña, pero hoxe non era plan de andar con aparellos eléctricos coa auga que caía.

Xocas veu facernos unha visita, que sempre se agradece. O que non sei se sabe, ainda que pola experiencia coido que sí,  e que aproveitando a confianza, imos a pedirlle que nos bote unha man a mover a Leliadoura.

Sobre as once e media, chegou o amigo Ramón e compañía, do Taller de Velería, a tomar medidas para as velas da Leliadoura e da Betty.


Seguía chovendo.

Tomou as medidas necesarias dos dous barcos e logo fixemos unha paradiña para tomar unha cervexa e unha tapa de fabas.



Despedimos a Ramón e compañía, agradecéndolle o esforzo que fixeron desprazándose ata aquí e volvemos ó traballo.

Limpamos a Leliadoura, achicámola e volteámola quilla arriba.

Así estará este inverno, no que aproveitaremos para aumentarlle un pouco o quillote e compensar así a deriva e o balanceo que confirmamos o día que navegou a vela na Copa Balbina.

A choiva non para.

E como non todo vai ser traballar, un nutrido grupo de Patexeiros, fomos xantar á I Festa da Centola de Lorbé que organizou a Cofradía de pescadores.


Unha festaza. Produto de primeira calidade. En Lorbé non hai fallo.


Demos conta de tres fontes de mexilóns, tres botellas de Albariño e unha centola por cabeza, ademáis dos postres variados.


Os mexillóns, como nunca os comera ainda en Lorbé, cheos, cheos. E tremendas racións.....

As centolas estaban petadas.


Fartamos a comer. Os traballadores ás veces tamén temos que cumprir algún caprichiño, que como dixen antes, non todo vai ser traballar.


A comida xa compensou os traballos baixo a choiva.


Durante a comida houbo varios sorteos de agasllos entre os presentes, móbiles, tablets e bicicletas. Non tivemos sorte, e case mellor, porque "a ver quen subía a costa de Lorbé na bicicleta despóis desa comilona!!!!




Por certo, compartimos mesa co Alcalde de Oleiros e familia, que como un veciño máis non se quixo perder esta primeira Festa da Centola de Lorbé que foi todo un éxito a pesares da climatoloxía.



Sobre as 6 da tarde empezamos a recoller e a abandoar Lorbé, pero a festa continuaba ata a noite.

Seguía chovendo.

Palmeirán



xoves 20 novembro 2014

Visita ós estaleiros de Casqueiro e Carlagho en Moaña

Aproveitando a asistencia á Asemblea da Federación Galega pola Cultura Marítima e Fluvial, e atendendo ó chamamento dos amigos da Asociación Sueste, de Moaña, o pasado sábado acudimos dous membros da A.C.M. Os Patexeiros a visitar os estaleiros de Casqueiro e Carlagho.



Estes estaleiros tradicionais, dos poucos que quedan en Galiza, están a carón do paseo marítimo de Moaña, e corren serio perigo de desaparecer por mor do proxecto de construcción  dun novo tramo do paseo marítimo que presentou o Concello de Moaña e que obrigaría á expropiación dunha parte dos estaleiros, por onde pasaría o paseo e á nivelación coa rasante da calle, co que os dous estaleiros desaparecerían completamente. Desaparecería tamén as vellas rampas do estaleiro ó mar.


Membros da Asociación Sueste explicáronnos que nin eles nin as asociacións de veciños que se opoñen a ese proxecto do Concello, están en contra da construcción do paseo, é máis, eles mesmos pediron que se rematara a parte de paseo que quedaba pendente tras a última actuación de Costas.


Co que non están de acordo é co proxecto elexido polo Concello. Tanto as Asociacións de veciños, A Praia- A Seara, e a Asociación Sueste apoian un proxecto do arquitecto Juan Manuel Fernández Rivas que contemplaba un paseo marítimo de madeira, sobre pilotes, que respetaría os estaleiros que forman parte do patrimonio marítimo de Galiza. Este paseo sobre pilotes bordearía os estaleiros e contaría cunha ponte levadiza, tipo holandesa, que se levantaría cunha manivela cando houbera que acceder con barcos ós estaleiros.

Nesta ligazón tedes información completa sobre o proxecto alternativo presentado por este arquitecto.

http://www.culturamaritima.org/files/CONCURSO_SEARA_2013_juan%20rivas.pdf

O máis chocante é que a proposta deste arquitecto non resulta máis cara cá proposta do Concello, que aboga pola solución "clásica" de comerlle máis espazo ó mar a base de pedras, terra e formigón.

Dorna nai, recentemente chegada ó estaleiro para a súa restauración.

Un descendente dos fundadores dun dos estaleiros, expricóunos que nese estaleiro levábase a cabo en distintas zonas, todo o proceso constructivo dunha embarcación, dende o deseño, o serrado dos troncos, o almacenaxe e secado da madeira, o afiado das serras, e a construcción en sí, ata que o barco saía ó mar pola rampa de botadura.

 Tronzadora. Os troncos entraban por unha porta e a traveso dun carro sobre raís íbanse cortando.

Como vedes polas fotos, o estaleiro de Casqueiro consérvase en bastante bo estado.



E é utilizado xunto co estaleiro de Carlagho como sede da Asociación e  para levar ó cabo os traballos de mantemento nos barcos da Asociación.













Ademáis diso tamén solen facer campos de traballo sobre a carpintaría de ribeira, onde os asistentes se familiarizan cas operacións de mantemento.



A Asociación Sueste solicita das distintas administracións públicas o compromiso de traballaren pola CONSERVACIÓN, POSTA EN VALOR E MUSEALIZACIÓN VIVA DOS ESTALEIROS DE RIBEIRA DE CARLAGHO E CASQUEIRO.

Máquina afiadora das serras de cinta

Tras ver e escoitar o exposto polas asociacións que se opoñen ó proxecto do Concello, a Asamblea da FEDERACIÓN GALEGA POLA CULTURA MARÍTIMA E FLUVIAL decidiu por unanimidade dar o seu apoio á conservación destes dous estaleiros, aprobando os seguintes puntos:

(Fonte: web da FGCMF)

Estes son os puntos aprobados pola Asemblea:
1.­ A FGCMF apoia as iniciativas de rexeneración e ordenación urbana como a que se quere levar a cabo na zona da Seara que leva implícita a exoneración da franxa costeira e construción dun paseo marítimo. Porén esta actuación debe ser compatíbel coa conservación e posta en valor dos elementos patrimoniais que singularizaron dita contorna, nomeadamente as carpintarías de ribeira do “Carlagho” e “Casqueiro”.


2.­ A FGCMF, apoia o estudo de alternativas que permitan esta conservación como o proxecto presentado pola A.V.V. A Praia – A Seara de Moaña, que integra modernidade e tradición.

3.­ A FGCMF fai chamamento ás distintas administracións públicas para que, no momento de caducidade das concesións, as carpintarías de ribeira de “Carlagho” e “Casqueiro” pasen a ben público destinadas á divulgación dos saberes da construción naval en madeira, tal como aconteceu na vila de Bueu coa Carpintaría de Ribeira de “Purro”.

4.­ A FGCMF apoia, en definitiva, o MANIFESTO POLA CONSERVACIÓN, POSTA EN VALOR E MUSEALIZACIÓN DAS CARPINTARÍAS DE RIBEIRA DE “CARLAGHO” E “CASQUEIRO” (MOAÑA).

Poderiamos resumir estes catro puntos en que a FGCMF quere que se constrúa o paseo marítimo, pero que se respete e integre no proxecto o patrimonio da zona, especialmente os estaleiros e o seu acceso ao mar.

 Esperemos que as peticións sexan escoitadas polas distintas administracións implicadas e non sigamos facendo desaparecer o noso patrimonio, o patrimonio de TODOS.

Unha suxerencia ós amigos de Sueste: Para outra vez, a ver se nos facedes unha fogueiriña dentro dun barril, e levades unha botelliña de licor café para quentar o corpo, que mira que pasamos frio alí sentados durante máis de tres horas!!!!!!!!!!!!!!!!!!

domingo 12 outubro 2014

Varada dos barcos

Este sábado empezamos a varada invernal dos barcos da flota patexeira.


A maréa era moi viva. O mar casi chegaba ó final da rampa e os barcos asomaban pola rasante de estrada.


En primeiro lugar tocóulle á Desexada, á que pola mañán desarbolamos na rampa de Sada.



Limpámola un pouco das barbas que tiña e a subimos para arriba usando uns roletes, ó modo tradicional.


Deixámola a carón do Arredemo.


Como non había maréa suficiente, a Feituca quedou pendente de varar ata o vindeiro sábado.

Mentras unha parte do equipo cubría a Desexada eu acheguéime á Leliadoura para valdeala e limpala un pouquiño.



Pola tarde tocóulle o turno á dorna Lala que saiu de Sada ás 11 da mañán sen casi vento ningún e chegou a Lorbé sobre as 5 da tarde, despois dunha travesía de 6 horas e 7 xardas tomadas.


Subímola pola rampa mala, que está chea de baches e quedou fronte ó local patexeiro para ir traballando nela durante o inverno.


Tamén pola tarde subimos un barco de plástico, SI, NÓS, OS TALIBÁNS DA MADEIRA, varamos un barco de plástico, como os solemos chamar, dunha amiga. Ás veces temos que facer de todo.....!!!!


Esta semán tamén volverá para o seu amarre no pantalán a dorna Boaventura e quédanos pendentes a Feituca e a Leliadoura que vararemos o vindeiro sábado.

Palmeirán


luns 06 outubro 2014

Unha pequena delegación dos Patexeiros no Festival Marea Alta da Coruña

Nestes dias, vense celebrando na Coruña o Festival Marea Alta, que conta entre outras cousas cunha marabillosa exposición Skeleton Sea dos artistas, Joao Parrinha e Xandi Kreuzeder, e que esta composta de increíbles esculturas integramente feitas con lixo non biodegredable atopado nas praias.


No marco desta iniciativa artística celebrouse  un obradoiro artístico para cativos, tamén co mesmo sentido, tratando de converter lixo atopado nas praias en pequenas obras de arte.

E Así foi, e alá fumos unha pequena delegación patexeira cos dous dos socios mais novos, a participar activamente nesta marabillosa iniciativa


De xeito que ate o 2 de Novembro estas pequenas obras de arte poderan ser vistas na Exposición no recinto de PALEXCO.

Persoalmente penso que paga moito a pena ver esta Mostra. E unha destas exposicións que marcan un antes e un despois no visitante, destas que fan reflexionar sobre qué estamos a facer con noso planeta.

Xa o sabiamos, claro que si, xa imaxinabamos praias dos cinco continentes cheas de plásticos botados por todos/as, e xa o temos escoitado moitas veces protestar, pero nunca dun xeito tan agarimoso e contundente, provocándonos dúas sensacións contrarias ao mesmo tempo: admiración e indignación.

Mezcla de emocións bipolar, e polo tanto explosiva, polo que penso que non deixa ou mellor dito, non debería deixar indiferente a niguén.

E lembrade, ahí nalgún sitio das exposicións dos obradoiros feitos cos nenos, tedes as duas obras de sendos patexeiros

¡ A ver se as atopades !


Mais información en :



http://www.festivalmareaalta.org/

by Miguel M.

luns 29 setembro 2014

Rematou a VI Edición da Copa Balbina

Rematou. Acabóuse o verán, e con él tamén rematan as actividades no mar dos Patexeiros.

Outros anos, desafiar ó mar no inverno custóunos moitos disgustos: barcos contra as pedras, palas de temón perdidas, panas, chalecos, etc... Este ano imos a ser algo máis prudentes e procuraremos sacar os barcos do mar en poucos días.

A previa


Para rematar esta tempada, onte sábado, 27 de setembro, organizamos a 4ª e última regata en Sada da VI Edición da Copa Balbina de Embarcacións Tradicionais a Vela.

Para a ocasión aparellamos provisionalmente a buceta Leliadoura coa vela mística do Arredemo. Non estaba feita para ela, pero non queríamos pechar esta tempada sen vela navegar cun aparello semellante ó que levará o vindeiro ano. A estampa prometía, as sensacións e resultados volos contaremos máis adiante deste artigo.

 
Mentras estábamos aparellando a buceta, e limpábamos a obra viva da Boaventura e da Desexada, que tiñan unhas barbas como as de Valle Inclán, chegou a dorna Lala, barco tamén patexeiro e que saíra da Ría do Burgo ás 8 da mañán para participar nesta última proba da Copa Balbina, e despóis de 6 horas de longa e dura travesía na que tiveron que botar mán dos remos en varias ocasións pola falta de vento, arrivaban algo cansados á rampa de Sada. Non era sen motivo. Eles sí que se gañaron ben as cervexas.



E por suposto a súa tripulación tamén se gañou o título de mariñeiro, pois ben é sabido que .....

"Quen pasou a Marola
pasou a mar toda"

A regata. 
9 Barcos 9 , como tería que poñer o cartaz desta regata, presentáronse para participar nesta última proba da Copa.

Pouco vento e un sol radiante nos agardaban.

O campo de regatas para esta ocasión consistía nun triángulo ó que había que dar dúas mangas de dúas voltas cada unha.

Nesta regata contábamos con xuices da Escola de Vela do CNRS, polo que non podíamos demorar a saída á espera dos dous barcos que amosaban as súas velas por fora do espigon do Porto de Sada, máxime cando tiñamos previsto a celebración de dúas mangas, así que con puntualidade británica, ás 17:00 douse a saída.

Como nas últimas probas, Albatros e Boaventura sairon nas primeiras posicións, Lala, Desexada e Feituca seguiannos, e os novatos da Leliadoura e o María Xesús, de Ares, de últimos.

Ainda non viraran os primeiros barcos a segunda boia, cando tomaban a saída os dous barcos que chegaban rezagados á proba, o impresionante Sauntress de Redes, e o "semper fidelis" Osorio de Ares.

Unha lixeira brisa do Norte pero con moitos pozos sen vento que atraparon a varios barcos como nunha trampa era o que predominaba. Outros souperon ler mellor o mar e foron buscando o ventiño.

Na primeira volta, a Albatros, como sempre, entrou de primeira.

O Sauntress, tripulado por  Martin e Luis, e que tomara a saída con bastante retraso, remontaba posicións rápidamente. 

Osorio, que tamén saíra tarde, aproveitando o seu amplo coñecemento dos ventos, tamén remontaba

E o María Xesús dábanos caza ós novatos da Leliadoura, que éramos incapaces de facela virar nas boias, facéndonos ocupar a última praza.

A Leliadoura

Con respecto á Leliadoura, decirvos que tras unha semán traballando nela coa ilusión de que poidera navegar na última proba da Copa, aparellada coa vela latina de martelo do Arredemo, o resultado non nos convenceu moito.

Nada máis botala ó mar observamos que a estabilidade, despóis de lastrala con 55 Kgs e suplementarlle a quilla uns 6 cms non mellorara demasiado. Debido ó seu deseño, con dúas persoas sentadas na banda escora excesivamente, polo que teremos que traballar este inverno para mellorala.


Unha vez arbolada coa vela, que por suposto non está feita para ela, saímos a navegar na regata sen facer probas previas, e observamos que ademáis do problema de estabilidade, que fomos controlando os tres tripulantes ó longo de toda a regata, o barco deriva demasiado. Navegando á mala anda moi pouco e só na empopada vimos que daba un bo rendemento.

Pero o que máis nos sorprendeu foi que nas viradas, ainda que levábamos arrancada, empezaba ben a virada pero, en canto aproaba, quedábase parada e non conseguíamos rematar a virada. Pouca pala? Mal deseño desta vela? Necesidade dun foque? Estamos dispostos a escoitar suxerencias dos expertos.

O resultado

Así que mentras os demáis barcos iban rematando a primeira manga, os da Leliadoura estábamos dándolle voltas ó barco para intentar virar a penúltima boia, e dábanos a impresión de que o barco iba para atrás.

Por encima quedamos atrapados nun pozo sen vento cerca do espigón do porto. E xa remataran os demáis barcos, co que a zodiac veu presionarnos para ver se nos retirábamos, cousa que por suposto nos negamos e seguimos avante.

Chegamos á meta con 20 minutos por detras do último clasificado.

O resultado da primeira manga foi: Primeiro posto para a dorna nai Albatros, seguida da dorna Boaventura, en terceira posicición rematou o Sauntress que partira en seria desventaxa. A cuarta praza foi para o mestre Pepe ca súa buceta Osorio, que tamén partira en desventaxa na saída. En quinto lugar entrou a sempre regular A Desexada. Sexta foi a dorna A Feituca, séptimo o bote María Xesús, e octava foi a Leliadoura.

Os xuices decretaron un DNF á dorna Lala por pelexarse cunha boia, co que non puntuou pese a facer unha estupenda regata e rematar nos primeiros postos, pero xa tiñan ven gañado o churrasco coa tremenda singladura que fixeran dende a Ría do Burgo.

O comité de regata decidiu suspender a segunda manga por falta de vento, así que puxemos proa a terra para a festa de peche de tempada, por suposto algúns a vela, outros a motor e nós a remo.


 Clasificación final da Copa Balbina
CLASIFICACIÓN XERAL FINAL
BARCO PUNTOS CUN DESCARTE
ALBATROS 51 44
A DESEXADA 37 32
BOAVENTURA 30 30
OSORIO 27 25
A FEITUCA 14 14
ALIVANTA 9 9
TERESA 7 7
SAUNTRESS 7 7
CALAGRAÑA 6 6
ARXIL 3 3
MARÍA XESÚS 3 3
LELIADOURA 2 2
PUNTA PRAGUEIRA 2 2
LALA 0 0
PUNTA COITELADA 0 0
TRASNO 0 0


Os trofeos

Rematada a proba, e con ela a Copa Balbina deste ano, en terra esperábanos a entrega de trofeos e a churrascada.

Todos os participantes na Copa levaron como agasallo un colgante conmemorativo feito en barro pola artista local Maca Herce.

Unha das socias máis pequenas dos Patexeiros fixo entrega do trofeo ó terceiro clasificado, a dorna Boaventura, que recolleron os seus dous patróns, o de regatas, Jaime Paz, e o de travesía Pepe Paz (non, non son irmáns)

O trofeo ó segundo clasificado, A Desexada, recolléuno o seu patrón Moncho Cerviño.


E o trofeo ó primeiro clasificado recolléuno a armadora e patrona da Albatros, Marta Sántos.


Finalmente, a Copa Balbina entregóuna o gañador da edición anterior, Xose Carballeira, que aproveitou para levantar a Copa, cousa que non fixera o ano anterior por non a termos presente o día da regata.


Recolleron a Copa Balbina, a armadora da dorna Albatros, Marta Sántos e a tripulante Anuska Freire.


Aquí vemos á tripulación, casí ó completo, da embarcación gañadora desta VI edición. Falta na foto, outro dos patróns, Roberto, que nesta proba non pudo estar presente, pero que tamén é parte deste logro.


Agora tócalles custodiar a Copa polo menos ó longo deste ano, porque pola mirada que lles bota o patrón da Desexada, estamos seguros que para o ano non o terán tan fácil.


Esperamos que a coiden ben, lles luzca moito no seu local social,  e que non lle entre a polilla, jajajaja.


A festa.

E como non, como en todo evento organizado polos Patexeiros, non podía faltar a festa.

Bebida a esgalla, tanto isotónica como da outra, empanadas, patatas bravas, churrasco, criollos e postres variados para celebrar o peche da tempada xunto cos compañeiros da Escola de Vela do CNRS.


Entre os pais dos alumnos da escola, familias dos Patexeiros, algúns participantes que tamén aportaron e a propia Asociación, montamos un tremendo desplegue de viandas para agasallar os paladares máis selectos. E a xente non quedou defraudada.


Por suposto, como en calqueira evento Patexeiro desplegamos a nosa Tenda Patexeira móbil, que como dixo unha vez o anterior presidente, "ainda que somos unha Asociación sen ánimo de lucro, a maioría da sociedade, non, e temos que pagar as facturas".



Grazas a todos pola vosa colaboración. Outro ano máis en conxunto fixemos unha boa festa.

A volta.

Sobre as nove e media da noite, saían para os seus portos de orixe tres das embarcacións que se quedaron a toda a festa, a Albatros, que como manda a tradición, levaba a Copa a bordo para Perbes, o María Xesús e o Osorio que tomaban rumbo a Ares.

Parece que a levan con nocturnidade e alevosía.

Unha noite estupenda, de verán, moi agradable e co mar como un plato, que ós quince minutos de que saíran os barcos, sorprendéunos cunha tormenta de verán, que pouco durou pero moito mollou.


Esperemos que non usaran a Copa Balbina para achicar a Albatros.

Agradecementos.

E para rematar esta tempada de actividades no mar, queremos aproveitar para darlles as gracias a toda a xente que fixo posible que levásemos adiante outra edición, e xa van 6, desta Copa Balbina.

A todos os participantes nalgunha das probas, a aqueles incondicionais que sempre, faga o tempo que faga, ahí están sempre.

Grazas o Club Náutico Recreativo de Sada polo seu apoio incondicional coorganizando con nós as regatas, dándonos apoio loxístico coa furgoneta, zodiacs, instalacións, etc...

Grazas ó persoal da Escola de Vela do CNRS por facernos de xuices, estar toda a tarde na zodiac controlándonos e axudando ós traslados dos participantes ós barcos.


Grazas ós pais dos alumnos da Escola de Vela por colaborar traendo empanadas, patatas, postres, etc... para a festa.


Grazas ós participantes que foron a por máis cervexas..... Xa sabían que nos quedábamos cortos.... É que no mar pásase moita sede!!!!!

Grazas a todos os amigos que nos visitaron nas distintas regatas da Copa e que ás veces puderon navegar con nós, e nós con eles.

Grazas tamén a tripulación da Lala, que se pegou un tute de 6 horas dende a Ría do Burgo para asistir á última proba da Copa.

Grazas a Pepe, o noso carpinteiro de Lorbé, por facernos desinteresádamente o mastro e o temón da Leliadoura, e deixarnos material sempre que nos fai falla.

E por suposto grazas ás nosas familias, que sendo tamén patexeir@s, comprenden a nosa afición e nos apoian, e por encima fannos empanada e biscoitos para as festas. Ás veces pasamos moito tempo fora, navegando ou restaurando os barcos, tempo que lle restamos de estar con eles, e por iso lles pedimos que veñan navegar máis con nós para compartir esta bonita afección polos barcos de madeira e así tamén pasaremos máis tempo xuntos.

Seguro que deixamos ainda a xente pendente de darlle as grazas, disculpádenos, pero hai tanta xente que nos axuda, colabora con nós, que ás veces é moi difícil nomealos a todos.

Vémonos a vindeira tempada nas distintas Concentracións, Xuntanzas, Encontros, e por suposto..... na VII Edición da Copa Balbina de Embarcacións Tradicionais a Vela.


As fotos ca data son orixinais da Tripulación da Albatros
As demáis son feitas polos Patexeiros
Palmeirán

A miña foto
Asociacion cultural en defensa da conservación do patrimonio marítimo, o litoral e a cultura mariñeira. Contacta con nós no CORREO: patexeiros@hotmail.com ou ben no noso FORO: http://patexeiros.foroactivo.com